အစုိးရ ၀န္ႀကီး ဦးစိုးသိန္းႏွင့္ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေခါင္းေဆာင္ ကိုကိုႀကီး။ ဓာတ္ပံု- ကိုကို (စက္မႈ)အဲဒီ ညစာစားပြဲမွာ အေမရိကန္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြ၊၊ ျမန္မာႏိုင္ငံက ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး လူမႈေရး စတဲ့ နယ္ပယ္ အသိုင္းအ၀ိုင္းေတြက သူေတြလည္း တက္ေရာက္လာၾကတယ္။
ညစာစားပြဲကို တက္ေရာက္လာၾကတဲ့ ျပည္ေထာင္စု ၀န္ႀကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးစုိးသိန္းနဲ႔ ၈၈ မ်ိဳး ဆက္ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ တဦးျဖစ္တဲ့ ကိုကိုႀကီးတုိ႔ကုိ ပံုပါအတုိင္း တရင္းတႏွီး ေတြ႔ရလို႔ ဦးကိုကို ( စက္မႈ) က မွတ္တမ္းတင္ထားလုိက္တာပါတဲ့။
"ကၽြန္ေတာ္တို႕တေတြ ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႔ ေအာက္က်ေနာက္က်ျဖစ္ေနတဲ့ ကိုယ့္ ႏုိင္ငံကို ကယ္တင္ျမွင္႔ တင္ၾကရေအာင္" လုိ႔ ဦးကိုကို က ဆုိထားပါတယ္။အခု ဓာတ္ပံုထဲကေန အတိတ္၊ ပစၥပၸန္၊ အနာဂါတ္ကို အေတြးနယ္ခ်ဲ႕မိတယ္။
ရခိုင္ျပည္နယ္ ခရီးစဥ္က ညေနပုိင္းကမွ ျပန္ေရာက္လာတဲ့ ကိုကိုႀကီးနဲ႔ အတူ အခုလုိ အစုိးရ ၀န္ႀကီးနဲ႔ေတြ႔ ဆံုစဥ္မွာ ခရီးစဥ္အတြင္းက အေတြ႔အႀကံဳေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အစုိးရ ၀န္ႀကီး တဦးကို ျပန္လည္ မွ်ေ၀ ေပးႏိုင္ ရင္း အမ်ိဳးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးျဖစ္စဥ္အတြက္ နမိတ္လကၡဏာေတြ အျဖစ္ ရႈ႕ျမင္မိပါတယ္။
တခ်ိန္ကေတာ့ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားေတြကုိ စစ္သား အမ်ားစုက ရန္သူေတြလုိ သေဘာထားၿပီး အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ထားရစ္ခဲ့ၾကေပမယ့္ ဒီေက်ာင္းသားေတြက ႏိုင္ငံနဲ႔ ႏုိင္ငံသူ ႏို္င္ငံသား အက်ိဳးကိုသာၾကည့္ၿပီး အဃာတ မထားဘဲ အတိတ္က အနာေဖးခြာတာေတြ ေရွာင္၊ အနာဂတ္ကုိ မ်က္ႏွာမူၿပီး ပစၥဳပၸန္မွာ လက္ေတြ ေကာင္းေအာင္ေဖာ္ေဆာင္ေနသူေတြလည္းျဖစ္ပါတယ္။
တခ်ိန္က စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေဟာင္း တဦးက ေျပာဖူးပါတယ္။ ဒီ ေက်ာင္းသားေတြသာ ျပႆနာ မရွာခဲ့ရင္ ၈၈ ခုႏွစ္မွာ စစ္တပ္ဆုိတာ အာဏာ ေနရာကို တုိက္ရိုက္ ရလာစရာ အေၾကာင္းမရွိဘဲ အာဏာရွင္ ဦးေန၀င္းနဲ႔ မဆလေတြ အရႈပ္အထုပ္ေတြကို ရွင္းေနရအံုးမယ္တဲ့။
ေက်ာင္းသားေတြကပဲ ျပႆနာ ရွာေပးလုိ႔ သူတုိ႔ ေနရာရတယ္ဆုိဘဲ။ ေနာက္ေတာ့ စစ္ေထာက္ လွမ္းေရး ေတြ လည္း ဖမ္းဆီးေထာင္က်တာေတြ ျဖစ္လာခဲ့ၿပီး အက်ဥ္းေထာင္ေတြထဲ ေရာက္ေတာ့ ဒီေက်ာင္းသားေတြကဘဲ သူတုိ႔ကို ေဖးမ ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ၾကတယ္။ ရန္သူေတြလုိ သေဘာမထားခဲ့ၾကဘူး။
တဖက္သတ္ခြင့္လႊတ္ေပးခဲ့ၾကတဲ့ ေပးဆပ္မႈမ်ားစြာနဲ႔ ဒီေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ အခုိလုိ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရး ျဖစ္စဥ္ခရီးမွာ အစုိးရ ၀န္ႀကီးတဦးနဲ႔ တခ်ိန္က ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္း ေက်ာင္း သား ေခါင္းေဆာင္တုိ႔ အတူၿပံဳးရြင္စြာေတြ႔ရျခင္းက ျမန္မာျပည္အတြက္ ကံေကာင္းျခင္းေတြ ယူေဆာင္ေပး လာႏုိင္ပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းမိတယ္။
ဧရာ၀တီ(Blog)
No comments:
Post a Comment