ေခတ္သစ္ ရွစ္ဆယ့္ ရွစ္ တမ္းခ်င္း

ဓာတ္ပံု- Burma Digest

ေခတ္သစ္ ရွစ္ဆယ့္ ရွစ္ တမ္းခ်င္း

နိူင္ငံေက်ာ္ တုတ္ၾကီး

သယ္ရင္း ေရ......
ရန္ကုန္စက္မႈတကၠသိုလ္ ဆိုတာ မင္းတစ္ေယာက္ထဲ
တက္ဖူးတာမဟုတ္ ငါလည္းတက္ဖူးတယ္။ ေခါင္းမွာဆီတစ္ရႊဲရႊဲနဲ႕
အသားမဲမဲ နုိင္ငံေရးသိပၸံဆရာ အညာသားကို မင္းတစ္ေယာက္ထဲ
ေလွာင္ဘူးတာမဟုတ္ဘူး ငါလည္းေလွာင္ဘူးတယ္။
ေက်ာင္းတစ္ဖက္ျခမ္း ကရင္ရြာထဲက လဘက္ရည္ဆိုင္ေတြမွာ မင္းတစ္ေယာက္ထဲထိုင္ဘူးတာမဟုတ္ဘူး ငါလည္းထိုင္ဘူးတယ္။
ဘုန္းေမာ္တို႕ အပစ္ခံရတုန္းက မင္းတေယာက္ထဲခံစားခဲ့ရတာ မဟုတ္ဘူး ငါလည္းနွလုံးေသြးပြက္ခဲ့ရတယ္။၈၈ မွာ မင္းဘဲ ပစ္ခံရတာမဟုတ္ ငါလည္း အပစ္ခံရတာဘဲ။
က်ည္ဆံေတြ ပလူပ်ံလို႕ ေလာ္ရီကားအေပၚက တစ္ဖုတ္ဖုတ္နဲ႕
ျပဳတ္က်လာတဲ့ ကိုယ္ေတာ္ေတြ ရယ္ ကမ္းနားလမ္း ေပၚမွာ
ေသနတ္သံ ေတြအၾကား ေသြး႐ူးေသြးတန္းနဲ႕ စစ္ကားေတြ ဘက္ကို
ေျပးသြားတဲ့ ထမိန္ဂြင္းေတာင္းနဲ႕ မထင္မရွား မိန္းမတစ္ေယာက္
ငါ့ေရွ႕မွာ ဥေဏွာက္ပြင့္သြားတာ ရယ္ မ်က္စိထဲက အခုထိ မထြက္ဘူး။
မသာေတြကို တာလပါတ္နဲ႕အုပ္ျပီး စစ္ကားနဲ႕ ထုတ္ တယ္ဆိုတာ
အမ္ပီဖိုး ေတြ မေပၚေသးခင္က ငါ့မ်က္စိနဲ႕ တပ္အပ္ေတြ႕ခဲ့တာပါ။

မင္းလည္း အာအိုင္တီအက္စ္ယူဝင္ ငါလည္း အာအိုင္တီအက္စ္ယူ ဝင္ အမရေဆာင္မွာေျခရာခ်င္းထပ္လို႕ ေနလာခဲ့တဲ့သူေတြ။ မင္းကို ေတာ့မသိ
ငါလည္း တစ္ခ်ိန္က စက္မႈအားမာန္မွာ တတပ္တအားပါဝင္ခဲ့တာဘဲ။

၈၈၈၈ မွာ မင္းတို႕ငါတို႕ေက်ာင္းသားေတြခ်ည္း မဟုတ္ မင္းတို႕ငါတို႕ရဲ့
အေမေတြ အေဒၚေတြ အမေတြ ညီမေတြ ပါတဲ့ အိမ္ရွင္မမ်ား သမဂၢတို႕
ခြတ္ေဒါင္းအလံ ကို မရဲတစ္ရဲ လႊင့္လို႕ မနားတမ္း ခ်ီတက္ခဲ့ၾကတဲ့
အလွဖန္တည္းရွင္မ်ားသမဂၢတို႕ လမ္းျပင္မထြက္ႏိုင္ေပ မယ့္ စားဖို႕အထဲက
ျခစ္ျခဳပ္ ျပီး ထမင္းထုပ္ ထုပ္ေပးခဲ့တဲ့ အမယ္ၾကီး ေတြလည္း
အမ်ားၾကီးပါဝင္ခဲ့ၾကတယ္ ဆိုတာ မင္းသိမွာပါ။ ၈၈၈၈ ေနာက္
ငါ့ညီအစ္ကို ေတြနဲ႕အတူ ေတာမခို ေထာင္မက်ခဲ့ရလို႕ ေနာင္တရမိေပမဲ့
ငါလည္းတစ္ခ်ိန္က တာဝန္ေက်ခဲ့ပါတယ္ သယ္ရင္း။

လက္ရွိအေျခအေနမွာ ငါတို႕တိုင္းျပည္ နူရာ ဝဲစြဲ လဲရာ သူခိုးေထာင္း
ဘဝ ဆိုတာ ခေလး မေျပာနဲ႕ လမ္းေဘးကေခြးေတာင္သိတယ္။
လူတိုင္းသိတဲ့ ကိစၥကို မင္း ေအာ္လံၾကီး တကားကားနဲ႕ ေရွ႕ကေန
ထြက္ထြက္ ျပီး ရြစိထ ျပ ေနစရာမလိုပါဘူး။ တိုင္းျပည္ ေခတ္ေျပာင္းကာစ
အေျခအေန ေကာင္းမေကာင္း တစ္ႏွစ္ နွစ္ႏွစ္ သုံးေလးႏွစ္ ေတာင္
မေစာင့္ႏိႈင္ ရ ေလာက္ ေအာင္ မင္းအေရးက ေသေရးရွင္ေရးလား
မင္း အသက္က ငါ့အသက္ထက္ ပိုမ်ား တန္ဘိုးရွိေနလို႕မ်ားလားကြာ။

အဓိက နဲ႕ သာမည ကို ခြဲျခားတတ္ ပါေစ သယ္ရင္း။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က
လြတ္လပ္ေရးရေအာင္တိုက္ခဲ့တာဟာ "က်ဳပ္တို႕လူမ်ိဳးေကာင္းစားဖို႕ပါ" တဲ့။
အဲဒီေခတ္က နယ္ခ်ဲ႕သခင္ေတြ ဒို႔အေပၚတစ္ကယ္ ေကာင္းခဲ့လို႕ရွိရင္
ငါးက်ပ္တန္ ဝရန္းထုတ္ျပီး ငါတို႕လူမ်ိဳးကို ဦးမခ်ိဳးခဲ့လို႕ ရွိရင္
မိေအးႏွစ္ခါအနာခံျပီး လြတ္လပ္ေရးကို မရအရ ၾကံစရာမလိုပါဘူး။

နယ္ခ်ဲ႕စစ္ပုလိပ္ေတြဟာ မင္းအလြန္မုန္းတဲ့ လုံထိန္းေတြထက္ ပိုလို႕လက္သံမေျပာင္ရင္သာရွိမယ္ ေလွ်ာ့မယ္ေတာ့မထင္ဘူး။
မႏၲေလးနဲ႕ ဆရာစံအေရးမွာ မင္းတို႕ငါတို႕လူမ်ိဳးေတြကို ေဂၚရာေတြက
ရာဘာက်ည္ဆံေကြၽးခဲ့တယ္လို႕မ်ား မင္းစိတ္ကူးထဲမ်ား
ယံုထင္ေၾကာင္ထင္ျဖစ္ ေနသလားကြာ။

ကိုလိုနီစနစ္မွာ အေဖတစ္ေယာက္လုံး ဆုံးခဲ့ရတဲ့ ငါတို႕ရဲ့ အေမ
မုဆိုးမသမီး ေတာင္ ျဗိတိသွ် ပါလီမန္မွာ နယ္ခ်ဲ႕တို႕ရဲ့သားေျမးေတြကို
အျပဳံးမပ်က္ မိန္႕ခြန္းဆက္ခဲ့တာ "လူထု ေကာင္းစားေရး" အတြက္
ဆိုတာ မင္းဝန္ခံဖို႕ အခက္ေတြ႕ေနသလား။

လြတ္လပ္ေရးရျပီး ကတည္းက ေခတ္မေကာင္းခဲ့တာ လက္ရွိ မင္းအေဖ အရြယ္
ငါ့အေဖအရြယ္ေတြ အကုန္လုံးသိၾကတာေပါ့။ မင္းလို ငါလို ေကာင္ေတြ က
အားအားရွိ ဓားၾကိမ္းၾကိမ္း ေနလို႕ သူတို႕ဘဏ္အေကာင့္ထဲ ေဒၚလာေတြ
တိုးလာမယ္ထင္လို႕လား။

မင္းနွလုံးသားနဲ႕မင္းရင္ထဲက ပုဂၢိဳလ္ေရးနာက်ည္းခ်က္ေတြ မင္းမထိန္းႏိႈင္လို႕
ေပါက္ကြဲခ်င္တယ္ ဆိုရင္လည္း အခုလိုေခတ္ပ်က္ၾကီးထဲ ခဲရာခဲစစ္
သမၼာအာဇီဝ ရရာလုပ္စား ရွာစားေနၾကတဲ့ ငါတို႕ 'လူထု' ကိုလည္း
မထိခိုက္ေအာင္ ဂ႐ုစိုက္ပါ လို႕ ေတာင္းပန္ခ်င္တယ္ သယ္ရင္း။

ငါတို႕လူမ်ိဳးေတြ ဟာ မေလးေတြေလာက္လည္း အပ်င္းမၾကီး၊
ဖိလစ္ပိုင္ ေတြေလာက္လည္း မေသာင္းက်န္း၊ ယိုးဒယားေတြေလာက္
လည္း မူးတတ္တဲ့လူမ်ိဳး မဟုတ္လို႕ တိုင္းျပည္ဘယ္လိုဘဲ ျဖစ္ခဲ့ျဖစ္ခဲ့
သူတို႕ရဲ့ အျပစ္ေၾကာင့္ရယ္လို႕ဆိုစရာ တစ္ရာ ရာခိုင္ႏွုန္းမရွိပါဘူးကြာ။

မင္းလုပ္ရပ္ ငါ့လုပ္ရပ္ ငါတို႕အသီးသီးရဲ့ ခံယူခ်က္ ဘယ္ဟာမွန္တယ္
မွားတယ္ ဆိုတာ ေတာ့ အခ်ိန္က ဆုံးျဖတ္ပါလိမ့္မယ္။ အခု အခ်ိန္မွာ
ငါ့အျမင္ ထင္သေလာက္ေျပာရရင္ မင္းဘာဘဲလုပ္လုပ္ 'လူထု' အတြက္
မဟုတ္ခဲ့ရင္ မင္းလည္း တစ္ေန႔ၾက မင္းသိပ္မုန္းတယ္ဆိုတဲ့ လူယုတ္မာေတြနဲ႕
တစ္စာရင္းထဲ ပါသြားလိမ့္မယ္။

သမိုင္းဆိုတာ အတင္းေဖ်ာက္ဖ်က္လို႕မရ သလို အတင္းဖန္တည္းယူ လို႕လည္း
မရဘူး ဘူးဆိုတာ သေဘာေပါက္ပါ သယ္ရင္း။

ကဲ..... သယ္ရင္း ေရ ငါလည္း ငါ့ထမင္း ငါရွာစားရဦး မွာမို႕
နားလိုက္ဦးမယ္ကြာ။

နိူင္ငံေက်ာ္ တုတ္ၾကီး Facebook